วิธีจัดระเบียบสูตรอาหารให้หาเจอง่าย

ที่ไหนสักแห่งในโทรศัพท์ของคุณมีสูตรอาหารเซฟไว้ราว 200 สูตร โฟลเดอร์สกรีนช็อตจากแชทกลุ่ม แถบบุ๊กมาร์กที่ไม่มีใครเปิด และกล่องกระดาษใบที่สูตรแกงของยายจดไว้หลังซองจดหมาย เวลาอยากรู้ว่าค่ำวันพฤหัสทำอะไรกินดี ไม่มีอะไรในนี้ช่วยได้เลย เพราะไม่มีอะไรถูกจัดระเบียบไว้

การจัดระเบียบสูตรอาหารให้ได้ผลจริง หมายถึงค่ำวันพฤหัสต้องหาเมนูเจอภายในสามสิบวินาที สิ่งที่ต้องมีคือ สมุดที่ตรงกับวิธีที่คุณทำอาหารจริง สองป้ายกำกับ และหนึ่งบ่ายสำหรับตั้งระบบ ทั้งสามอย่างอยู่ด้านล่างนี้

คนจัดระเบียบสูตรอาหารกันแบบไหน (และแต่ละแบบพังตรงไหน)

ก่อนเลือกวิธี ลองดูซิว่าวิธียอดฮิตแต่ละแบบสะดุดตรงไหน

จัดตามมื้อ อาหารเช้า อาหารเย็น ของหวาน เกือบทุกคนเริ่มต้นด้วยวิธีนี้ และเป็นสัญชาตญาณที่ถูกต้อง — โครงสร้างนี้แหละที่บทความนี้ไปจบลง มีกับดักสองข้อที่แก้ได้ทั้งคู่ ข้อหนึ่งคือสูตรที่จริงๆ แล้วเข้ามื้อไหนก็ได้ (ปัญหาไข่เจียว) ข้อสองคือคำว่า "อาหารเย็น" ไม่ได้บอกว่าเมนูค่ำนี้ใช้เวลายี่สิบนาทีหรือสองชั่วโมง

จัดตามประเภทอาหาร โฟลเดอร์อาหารอิตาลีหนึ่ง โฟลเดอร์อาหารญี่ปุ่นหนึ่ง ใช้ได้ดีจนกระทั่งสูตรหนึ่งอยู่ในสองประเภทพร้อมกัน — ข้าวแกงกะหรี่คัตสึเป็นทั้งอาหารญี่ปุ่น และ ของทอด — และไม่มีโฟลเดอร์ไหนตอบได้ว่า "คืนนี้ทำอะไรได้บ้างที่เร็วๆ?"

จัดตามแหล่งที่มา สกรีนช็อตกองนี้ บุ๊กมาร์กกองนั้น กล่องกระดาษบนชั้นวาง นั่นคือการเก็บ ไม่ใช่การจัดระเบียบ มันบอกได้แค่ว่าสูตรอยู่ที่ไหน ไม่เคยบอกเลยว่าควรทำเมื่อไหร่

กองเดียว ค้นหาอย่างเดียว โอเคระหว่างที่กองยังเล็ก สักพักทุกครั้งที่ค้นหาก็คือการเริ่มใหม่ตั้งแต่ต้น และคุณกลายเป็นคนเซฟสูตรซ้ำที่มีอยู่แล้ว

โครงสร้างตามมื้อคุ้มค่าที่จะเก็บไว้ สิ่งที่มันต้องการคือ กฎเดียวสำหรับเคสทับซ้อน และป้ายกำกับหนึ่งอันสำหรับคำถามเรื่องเวลาและแรง

โครงสร้างที่ใช้ได้จริง: สมุดตามมื้อ บวกสองป้ายกำกับ

สร้างสมุดหนึ่งเล่มต่อหนึ่งมื้อที่คุณวางแผนรอบมันจริงๆ

เล่มไหนไม่ใช้ ข้ามไปได้เลย — สมุดว่างคือของรก และไม่มีรางวัลสำหรับการมีครบเซ็ต สูตรของฉัน คุณมีอยู่แล้ว momoChef สร้างให้พร้อมกับบัญชีของคุณ และเป็นที่รองรับของทุกอย่างที่ไม่ใช่มื้ออาหาร — น้ำจิ้ม เครื่องเคียง ส่วนประกอบที่ทำอยู่ในสูตรอื่น และสูตรที่นำเข้ามาแล้วแต่ยังไม่ได้จัดเก็บ

กฎเดียวสำหรับเคสทับซ้อน ให้สูตรไปอยู่ในสมุดที่คุณจะเปิดก่อนเมื่ออยากทำมันกิน ไข่เจียวที่เป็นได้ทั้งมื้อเช้า กลางวัน และเย็น ไปอยู่ที่ที่คุณจะมองหาตอนหกโมงเย็น การเปลี่ยนชื่อไม่มีค่าใช้จ่าย งั้นใส่รายละเอียดไว้ในชื่อเลย — "เค้กวันเกิดสูตรกลูเตนฟรี" อยู่ในเล่มของหวานต่อไป และยังค้นเจอเหมือนเดิม

แล้วจึงเป็นสองป้ายกำกับ เพราะสมุดตอบคำถามว่า "มื้อไหน" แต่ป้ายกำกับตอบคำถามที่สมุดตอบไม่ได้ นั่นคือ "คืนนี้ทำอะไรได้?"

ประเภทอาหาร — แต่หยาบๆ พอ แปดค่าก็เฟื่องแล้ว อิตาลี ญี่ปุ่น เม็กซิกัน อินเดีย ไทย ตะวันออกกลาง ฝรั่งเศส "อื่นๆ" ถ้าคุณเริ่มเพิ่ม "ฟิวชันเกาหลี-อเมริกัน" แปลว่าคุณออกนอกระบบไปแล้ว

เวลาทำอาหาร ใช้เป็นช่วง ไม่ใช่นาที ต่ำกว่า 30 / 30–60 / เกินหนึ่งชั่วโมง คุณเลือกเมนูมื้อเย็นจากว่าค่ำนี้มีเวลาแบบไหน ไม่ใช่จากว่ามันใช้เวลา 35 หรือ 40 นาที

ใส่ป้ายให้สูตรแต่ละสูตรตามเวลาเตรียมบวกเวลาทำรวม คัดลอกโครงตารางนี้ไป สลับเป็นประเภทที่คุณทำกินจริง แล้วหยุดตรงนั้น

ประเภทอาหารต่ำกว่า 30 นาที30–60 นาทีเกิน 60 นาที
อิตาลีอากลีโอ อา โอลีโอสปาเกตตีโบโลเนเสซอสรากู่สไตล์วันอาทิตย์
ญี่ปุ่นโอยาโกดงข้าวแกงกะหรี่น้ำซุปราเม็งทำเองทั้งหม้อ
เม็กซิกันเกซาดีญ่าเอนชิลาดาบิเรีย
อินเดียผัดพานีร์บัตเตอร์ชิกเกนบิรยานี
ไทยผัดกะเพราแกงเขียวหวานจากพริกแกงสำเร็จรูปข้าวซอยทำเองทั้งน้ำ
ตะวันออกกลางชักชูกามูจาดาราสะโพกแกะย่างทั้งชิ้น
ฝรั่งเศสไข่เจียวกีชลอแรนกาสซูเลต์
อื่นๆข้าวผัดเกี๊ยวกับข้าวสวยทามาเล

กฎการใส่ป้ายที่ควรขโมยมาใช้ พร้อมหนึ่งนิสัยที่ควรฝึก:

ตั้งระบบใน momoChef ทีละขั้น

เซ็ตอัปเสร็จภายในนั่งครั้งเดียว เพราะส่วนที่น่าเบื่อแอปจัดการให้

  1. สร้างสมุดมื้อที่คุณจะใช้จริง อาหารเช้า อาหารเย็น ของหวาน กับข้าวและสลัด — เล่มไหนตรงกับวิธีทำอาหารของคุณก็เก็บไว้ สูตรของฉันมีอยู่แล้ว ปล่อยไว้เป็นที่รองรับ แล้วค่อยๆ ย้ายออกไปเรื่อยๆ ตามไปตามจังหวะการใช้งาน
  2. นำเข้าเฉพาะที่จะทำกินจริง การนำเข้าไม่ใช่การเก็บถาวร สูตรที่เซฟไว้ส่วนใหญ่ไม่คุ้มทำ และการกดปุ่มเซฟมันคือความบันเทิงเสียมากกว่า ตัดใจหน่อย สูตรที่ไม่มีวันทำ ให้ลงถังขยะไป momoChef นำเข้าสูตรจาก URL สูตรอาหารใดก็ได้ จากโพสต์ TikTok และ Instagram จากรูปถ่ายหน้ากระดาษ หรือจากข้อความที่พิมพ์เอง แล้วแยกออกเป็นวัตถุดิบ ขั้นตอน เวลา และข้อมูลโภชนาการ พอกลายเป็นข้อความ ทั้งไลบรารีก็ค้นหาด้วยวัตถุดิบได้ — "เหลือเฟิร์นวางยำอยู่ จะทำอะไรได้บ้าง?" มีคำตอบ กำลังอ่านสูตรอยู่ในเบราว์เซอร์? ส่วนเสริม Chrome หรือ Firefox ตัดสูตรมาให้ในคลิกเดียว — สูตรลงไลบรารีของคุณ ไม่ได้ตกค้างอยู่ในส่วนเสริม ช่วงเริ่มต้นแพ็กเกจฟรีเอาอยู่ Premium ($0.99/เดือน หรือ $9.99/ปี) ถอนขีดจำกัดการนำเข้าออก และเพิ่มการสแกนจากรูปภาพกับผู้ช่วยทำอาหาร AI
  3. ให้มันช่วยแนะนำที่จัดเก็บ ทุกระบบ — แฟ้มเอกสาร แอปโน้ต ตัวจัดการสูตรอาหาร — ยังต้องให้คุณเป็นบรรณารักษ์อยู่ดี ตรงนี้ต่างออกไป momoChef เรียนรู้ว่าอะไรทำให้สมุดแต่ละเล่มของคุณเป็นเอกลักษณ์ จากสูตรที่อยู่ข้างในแล้ว ตอนเซฟจึงแนะนำได้ว่าสูตรใหม่น่าจะไปอยู่เล่มไหน แตะรับหนึ่งครั้งจบ ส่วนการเลือกเล่มอื่นไม่เคยเป็นการลงทัณฑ์
  4. ใส่ป้ายตอนสูตรยังเปิดอยู่ ประเภทอาหารกับช่วงเวลาทำ — สองป้ายจากตารางด้านบน สิบวินาทีต่อสูตร ตอนที่ยังสดใหม่
  5. เมนูคืนนี้ใส่ไว้ในอาหารเย็น หนึ่งสูตร ระบบเริ่มจากมื้อที่คุณต้องใช้มากที่สุด ไม่ใช่จากคลังที่สมบูรณ์แบบ
  6. แชร์สมุดที่ทั้งบ้านทำอาหารจากมัน ส่วนมากคืออาหารเย็น — สมุดแชร์แบบสาธารณะหรือแก้ร่วมกันได้ และคนอื่นไม่ต้องเรียนรู้ป้ายกำกับของคุณ

เพราะการค้นหาดีถึงขนาดนี้ การจัดเก็บจึงเบาได้ การหาสูตรไม่เคยขึ้นกับว่าคุณจัดเก็บมันไว้หรือเปล่า — ค้นหาได้ทั้งจากชื่อและจากวัตถุดิบทั่วทั้งไลบรารี รายการโปรดก็เก็บเมนูที่รักไว้ห่างแค่แตะเดียว สมุดไว้กับความสุขอีกแบบ คือการเปิดเล่มไปเรื่อยๆ ล่องลอยในเล่มของหวานวันอาทิตย์ที่ช้า แล้วส่งชั้นวางที่แชร์ร่วมกันให้ทั้งบ้าน จัดเก็บเฉพาะที่จะเปิดซ้ำ ที่เหลือปล่อยพักไว้ในสูตรของฉัน

สิบนาทีรายสัปดาห์

ระบบจัดเก็บมีชีวิตอยู่ได้ด้วยการดูแล และการดูแลนั้นเล็กนิดเดียว สัปดาห์ละครั้ง ถ้าทำได้ให้ตรงกับวันที่วางแผนมื้ออาหาร:

  1. เปิดอาหารเย็น แล้วเลือกเมนูของสัปดาห์ นี่คือเหตุผลที่สมุดอาหารเย็นมีอยู่ momoChef มีปฏิทินวางแผนมื้ออาหารรายสัปดาห์ สร้างรายการซื้อของจากช่วงวันไหนของแผนก็ได้ และมันออกมาเรียงตามลำดับทางเดินในซูเปอร์มาร์เก็ตให้เสร็จ
  2. ทำหนึ่งสูตรจากสูตรของฉันที่ยังไม่เคยทำ สัปดาห์ละหนึ่งสูตรใหม่ ทำเมื่อมีเวลาอ่านมันอย่างตั้งใจ มากกว่านั้นสัปดาห์จะเริ่มเครียด
  3. ตัดสูตรของฉันเมื่อมันเริ่มเหมือน to-do list สูตรเก่าที่สุดที่ยังไม่ได้ลองซึ่งคุณเลื่อนผ่านไปทุกที ทำมันหรือลบมันทิ้ง อย่างไรก็ไม่มีความรู้สึกผิด แต่ต้องเลือก

สิบนาที และคอลเลกชันก็ยังเป็นเครื่องมือต่อไป ไม่กลายเป็นห้องใต้หลังคา

คำถามที่พบบ่อย

ต้องมีสูตรกี่สูตรถึงต้องมีระบบ? เริ่มเมื่อคุณหาสูตรที่รู้ว่าเซฟไว้แล้วแต่ไม่เจอ เรื่องนี้อยู่ที่การดึงกลับมาได้ ไม่ใช่อยู่ที่ตัวเลขเฉพาะตัว

ถ้าสูตรหนึ่งจริงๆ เข้าสองสมุด? ใส่ไว้ในเล่มที่คุณจะเปิดก่อนตอนอยากทำกิน แล้วให้ป้ายกำกับดูแลที่เหลือ "อิตาลีเมนูด่วน" เป็นการค้นด้วยป้าย ไม่ใช่โฟลเดอร์ที่ต้องคอยดูแล

ต้องจัดทุกสูตรเข้าสมุดหมดไหม? ไม่ การค้นหาดึงสูตรกลับมาได้จากชื่อหรือวัตถุดิบ ไม่ว่าสูตรจะอยู่ตรงไหน และรายการโปรดเก็บสูตรที่ลองแล้วชอบไว้ใกล้มือ สมุดไว้สำหรับเปิดเล่มและแชร์ — จัดเฉพาะเมนูประจำ ที่เหลือให้สูตรของฉันรับไป

สูตรที่จดบนกระดาษทำยังไง? ถ่ายรูปแล้วนำเข้าจากรูปภาพ เก็บของจริงไว้ในกล่องถ้ามันมีความหมายกับคุณ ระบบต้องการแค่ข้อความ

จะทำยังไงให้ครอบครัวร่วมมือ? แชร์สมุดอาหารเย็นให้ทั้งบ้าน แล้วปล่อยให้เป็นของพวกเขา ไม่มีใครต้องเรียนรู้ป้ายกำกับของคุณ

เริ่มจากน้อยๆ: คืนนี้ นำเข้าหรือจดสูตรเดียวจากเมื่อคืนที่ทำไปแล้วและอยากทำซ้ำ ใส่ไว้ในอาหารเย็น พรุ่งนี้ทำอีกสูตรที่กำลังคิดจะลอง แล้วทบทวนทั้งสองสูตรปลายสัปดาห์