Κάπου στο τηλέφωνό σας κοιμούνται διακόσιες αποθηκευμένες συνταγές. Ένας φάκελος με στιγμιότυπα από την ομαδική συνομιλία, μια μπάρα σελιδοδεικτών που δεν ανοίγει κανείς, ένα κουτί με χαρτάκια — τα ντολμαδάκια της γιαγιάς, γραμμένα στην πίσω πλευρά ενός φακέλου. Όταν ψάχνετε τι θα μαγειρέψετε την Πέμπτη, τίποτα απ' αυτά δεν βοηθά, γιατί τίποτα δεν είναι οργανωμένο.
Για να οργανώσετε τις συνταγές σας ώστε το βραδινό της Πέμπτης να βρίσκεται σε τριάντα δευτερόλεπτα, χρειάζεστε βιβλία που ταιριάζουν με τον τρόπο που μαγειρεύετε, δύο ετικέτες και ένα απόγευμα για το στήσιμο. Και τα τρία, παρακάτω.
Πριν διαλέξετε μέθοδο, βοηθά να δείτε πού σκοντάφτουν οι συνηθισμένες.
Με το γεύμα. Πρωινά, Βραδινά, Επιδόρπια. Έτσι ξεκινά σχεδόν όλος ο κόσμος, και το ένστικτο είναι σωστό — σε αυτή τη δομή στηρίζεται και ο οδηγός. Έχει δύο παγίδες, αμφότερες επιδιορθώσιμες: μια συνταγή που ειλικρινά ταιριάζει σε δύο γεύματα (το πρόβλημα της φριτάτας), και το ότι το «Βραδινό» δεν λέει αν οι σημερινές επιλογές θέλουν είκοσι λεπτά ή δύο ώρες.
Με την κουζίνα. Ένας φάκελος με ιταλικές, ένας με ιαπωνικές. Δουλεύει μέχρι μια συνταγή να ανήκει και στις δύο — το κάρι κατσού είναι ιαπωνικό και τηγανητό — και κανένας φάκελος κουζίνας δεν απαντά στο «τι μπορώ να μαγειρέψω απόψε, γρήγορα;»
Με την προέλευση. Τα στιγμιότυπα εδώ, οι σελιδοδείκτες εκεί, το χάρτινο κουτί στο ράφι. Αυτό είναι αποθήκευση, όχι οργάνωση: λέει πού μένει μια συνταγή, ποτέ πότε να τη μαγειρέψετε.
Ένας μεγάλος σωρός με αναζήτηση. Καλό όσο ο σωρός είναι μικρός. Σε κάποιο σημείο κάθε αναζήτηση ξεκινά απ' την αρχή, και ξανασώζετε συνταγές που έχετε ήδη.
Η δομή με τα γεύματα αξίζει να μείνει. Χρειάζεται έναν κανόνα για τις επικαλύψεις και μία ετικέτα για την ερώτηση του χρόνου.
Δημιουργήστε ένα βιβλίο για κάθε γεύμα γύρω από το οποίο προγραμματίζετε πραγματικά:
Όσα δεν θα χρησιμοποιήσετε, αφήστε τα έξω — τα άδεια βιβλία είναι ακαταστασία, και δεν υπάρχει βραβείο για την πλήρη συλλογή. Οι συνταγές μου το έχετε ήδη: το momoChef το δημιουργεί με τον λογαριασμό σας, και εκεί προσγειώνεται ό,τι δεν είναι γεύμα — σάλτσες, καρυκεύματα, υλικά που μαγειρεύετε μέσα σε άλλες συνταγές, και εισαγόμενες συνταγές που δεν έχετε τακτοποιήσει ακόμα.
Ένας κανόνας για τις επικαλύψεις: βάλτε τη συνταγή στο βιβλίο που θα ανοίγατε πρώτο αν θέλατε να τη μαγειρέψετε. Η φριτάτα που είναι πρωινό, μεσημεριανό και βραδινό πάει εκεί που θα κοιτάζατε στις έξι το απόγευμα. Η μετονομασία δεν κοστίζει, οπότε αφήστε τους τίτλους να κουβαλούν τις λεπτομέρειες — «Τούρτα γενεθλίων χωρίς γλουτένη» μένει στα Επιδόρπια και συνεχίζει να βρίσκεται.
Ύστερα δύο ετικέτες, γιατί τα βιβλία απαντούν στο «ποιο γεύμα», και οι ετικέτες σε αυτό που τα βιβλία δεν μπορούν: «τι μπορώ να μαγειρέψω απόψε;»
Κουζίνα — αλλά χοντρικά. Οκτώ τιμές φτάνουν: ιταλική, ιαπωνική, μεξικάνικη, ινδική, ταϊλανδέζικη, μεσανατολική, γαλλική, «άλλα». Αν σας πιάνει να προσθέτετε «κορεατοαμερικάνικο φιούζιον», έχετε φύγει από το σύστημα.
Χρόνος μαγειρέματος, σε εύρη, όχι σε λεπτά: κάτω από 30 / 30–60 / πάνω από μία ώρα. Το βραδινό το διαλέγετε με βάση το βράδυ που έχετε, όχι με το αν θέλει τριάντα πέντε ή σαράντα λεπτά.
Ετικετοποιήστε κάθε συνταγή με βάση τον συνολικό χρόνο προετοιμασίας και μαγειρέματος. Αντιγράψτε τη διάταξη, βάλτε τις κουζίνες που μαγειρεύετε, και σταματήστε εκεί:
| Κουζίνα | Κάτω από 30 λεπτά | 30–60 λεπτά | Πάνω από μία ώρα |
|---|---|---|---|
| Ιταλική | πάστα με σκόρδο και λάδι | σπαγγέτι μπολονέζ | κυριακάτικο ραγκού |
| Ιαπωνική | ογιακόντο ντον | ρύζι με κάρι | ζωμός για ράμεν από την αρχή |
| Μεξικάνικη | κεσαδίγιας | εντσιλάντας | μπίρια |
| Ινδική | πανίρ στο τηγάνι | μπάτερ τσίκεν | μπιριάνι |
| Ταϊλανδέζικη | παντ καπράο | πράσινο κάρι από έτοιμη πάστα | κάο σόι από την αρχή |
| Μεσανατολική | σακσούκα | μουτζέντρα | ψητό αρνίσιο ώμο |
| Γαλλική | ομελέτα | κίς Λορέν | κασουλέ |
| Άλλα | τηγανητό ρύζι | κεφτέδες με ρύζι | γεμιστά |
Κανόνες ετικετοποίησης που αξίζει να κλέψετε, και μία συνήθεια:
Το στήσιμο είναι μία συνεδρία, γιατί το κουραστικό κομμάτι το αναλαμβάνει η εφαρμογή.
Επειδή η αναζήτηση βρίσκει, η τακτοποίηση μπορεί να μείνει ελαφριά. Να βρίσκεις μια συνταγή δεν εξαρτιέται ποτέ από το αν την έχεις τακτοποιήσει — η αναζήτηση δουλεύει με όνομα ή με υλικό σε όλη τη βιβλιοθήκη, και τα αγαπημένα κρατούν τα λατρεμένα ένα άγγιγμα μακριά. Τα βιβλία είναι για την άλλη απόλαυση: να ξεφυλλίζεις τα Επιδόρπια ένα ήσυχο Κυριακάτικο, να δίνεις στο σπίτι κοινό ράφι. Τακτοποιήστε ό,τι θα ξανανοίγετε· τα υπόλοιπα ας κάθονται στις «Συνταγές μου».
Ένα σύστημα τακτοποίησης ζει με τη συντήρηση, και η συντήρηση είναι μικρή. Μία φορά την εβδομάδα, ιδανικά την ίδια μέρα που φτιάχνετε το πρόγραμμα γευμάτων:
Δέκα λεπτά, και η συλλογή μένει εργαλείο αντί να γίνει σοφίτα.
Πόσες συνταγές πριν χρειαστεί σύστημα; Ξεκινήστε όταν δυσκολεύεστε να βρείτε μια συνταγή που ξέρετε ότι αποθηκεύσατε. Η υπόθεση είναι η ανάκτηση, όχι ένας συγκεκριμένος αριθμός.
Τι γίνεται αν μια συνταγή ταιριάζει ειλικρινά σε δύο βιβλία; Βάλτε τη σε αυτό που θα ανοίγατε πρώτο για να τη μαγειρέψετε, και αφήστε τις ετικέτες να καλύψουν τα υπόλοιπα. «Γρήγορη Ιταλία» είναι αναζήτηση ετικέτας, όχι φάκελος που συντηρείς.
Πρέπει να τακτοποιήσω τα πάντα σε βιβλία; Όχι. Η αναζήτηση βρίσκει με όνομα ή με υλικό όπου κι αν κάθεται η συνταγή, και τα αγαπημένα κρατούν το δοκιμασμένο κοντά. Τα βιβλία είναι για ξεφύλλισμα και μοίρασμα — τακτοποιήστε τα συχνά μαγειρεμένα και αφήστε τις «Συνταγές μου» να κρατούν τα υπόλοιπα.
Τι κάνω με τις χάρτινες συνταγές; Τις φωτογραφίζετε και εισάγετε τη φωτογραφία. Κρατήστε τα πρωτότυπα στο κουτί αν σας είναι πολύτιμα· στο σύστημα χρειάζεται μόνο το κείμενο.
Πώς βάζω την οικογένεια στο κόλπο; Μοιραστείτε το βιβλίο Βραδινά με το σπίτι και αφήστε το να γίνει δικό του. Κανείς άλλος δεν χρειάζεται να μάθει τις ετικέτες σας.
Ξεκινήστε μικρά: απόψε, εισάγετε ή σημειώστε τη μία συνταγή που μαγειρέψατε τελευταία και θα μαγειρεύατε ξανά. Βάλτε τη στα Βραδινά. Αύριο, κάντε το με αυτή που σκέφτεστε να δοκιμάσετε. Δείτε και τις δύο στο τέλος της εβδομάδας.